Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Απόκρημνα

Καταγράφεται;
Διαγράφεται;
Υπογράφεται, ως "Μετά".
Απέχει Αποστάσεις από το "Πριν".
Ιλιγγιώδεις.
Στέκεται στ Απόκρημνα, αιωρείται, στο Κενό και στο ανοίκειο καινό.
Στο Τέλος, και στην αρχή, του δρόμου το τέλος,
και η Πόρτα.
Κλείνει αδιαπέραστα.
Δεν αφήνει κενό.
Αφήνει ΚΕΝΌ.
Καταγράφεται και ΔΕΝ διαγράφεται.
Μένει.
Υπομένει.
Περιμένει.
Όλα τα Άλφα της Αντάμωσης ως το Ωμέγα,
της Ανάστασης ως το ΦΩς.



Για το Δημήτρη.
Παραμονή της εορτής χωρίς Εσένα, με Σένα.
25 Οκτωβρίου 2017 ώρα 13.36μμ
82 μέρες ΜΕΤΑ.
ώρες, λεπτά που κυλούν ..
Απόκρημνα..

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Των αποχρώσεων οι... αποχρώσεις..

Φθινοπωριάζει.
Ικανό φως για να βλέπεις τις σκιές.
Κακή συνήθεια τούτη, να βλέπεις τις αποχρώσεις, και των αποχρώσεων τις αποχρώσεις.
Αυτές που δεν μπήκαν μόνες τους εκεί, αλλά μ έναν τρόπο δεν μπορείς να αγνοήσεις.
Το Κάτι που δεν ονομάζεται.
Αλλά Υπάρχει.
Κακή συνήθεια, να βλέπεις το παράταιρο, να χρωματίζεται.
Κακή συνήθεια, γενικώς, να βλέπεις.
Αυτό το Κάτι.
Αυτό που έχει εξήγηση που αγνοείται ακόμη.
Για λίγο..
Και ν ακούς το φάλτσο.
Σε κάθε μπάντα αντηχεί.
Σε κάθε εικόνα διακρίνεται το αταίριαστο στοιχείο.
Κάτι που δεν έχει προφανή εξήγηση.
Αλλά έχει εξήγηση.
Αυτό είναι το ενδιαφέρον.

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Ποτέ-μα ποτέ μη δίνεις δεύτερη φορά το χέρι σου όταν από την προηγούμενη σου λείπει το μικρό δάκτυλο.. Ποτέ -μα ποτέ!

Δυό -δυό έρχονται.
Σαν να είχαν από καιρό κουραστεί να χτυπάνε την πόρτα.
Μπήκαν από το παράθυρο, και τσιμπούν ότι κινείται.
Κινούνται οι κουρτίνες μου, παλεύουν τα έξω κουνούπια να εγκατασταθούν ώστε να εφορμήσουν τη νύχτα σ ανυπεράσπιστες σάρκες..Χειμώνα καιρό!
Και που δεν μοιάζει με χειμώνα.. Και που δεν το ξέρουν τα κουνούπια.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά και ο καπνός που έπνιξε το σπίτι από το ξεχασμένο λάδι που κάηκε στο μάτι..Ποιο μάτι εννοείς; Το δεξιό ή το αριστερό; Έχει σημασία;
Πυροβολήθηκε! Σου αρκεί;
Αυτοί οι κώνωπες οι ανωφελείς μ επισκέπτονται δυο-δυό και σαρανταδυό.
Συμπέρασμα και ηθικόν δίδαγμα: Ποτέ -μα ποτέ- μην κάνεις σαρανταδυό δουλειές ταυτόχρονα αφού δεν είσαι ο Μέγας Ναπολέων. Θα ηττηθείς κατά κράτος.
Ποτέ μα ποτέ μην επαναλάβεις τη λαθεμένη συνταγή με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά η θερμοκρασία να προστατέψει το ζυμάρι σου από το να πάθει κατολίσθηση, την ώρα μάλιστα που σ έπιασε ο οίστρος της γραφής και της αλληλογραφίας. Κάτι θα αποβεί μοιραίο.

Ποτέ-μα ποτέ μη δίνεις δεύτερη φορά το χέρι σου όταν από την προηγούμενη σου λείπει το μικρό δάκτυλο.. Ποτέ -μα ποτέ!

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Ονόματα των δρόμων και αναγραμματισμός



Περπατάμε. Σε διαδρόμους και δρόμους. 
Συναντιόμαστε ή περνάμε λίγο πριν από τη Συνάντηση, ή λίγο μετά.
Γυρίζουμε πίσω, αλλάζουμε δρόμο, βρίσκουμε κάτι καλό ή κάτι κακό, και μετά κάνουμε τον κύκλο, επειδή αν περπατήσεις αρκετά δεν γυρίζεις από τον ίδιο δρόμο.
Τα ίδια βήματα είναι άλλα. Αλλάζουν επίσης τα ονόματα. Διαρκώς.
Ονόματα των δρόμων και των δώρων, αναγραμματίζονται σε κάθε στροφή.
Κανένα πράγμα δεν είναι τόσο κακό ή τόσο καλό, όσο φαίνεται... Πάντα είναι άλλο..!
Κι όταν κάνεις κάθε κόπο κι αγώνα ν αποφύγεις το δυσβάστακτο κακό, δεν έχεις εκτιμήσει καλά το καλό του ποσοστό. Όταν τελικώς κατορθώσεις να τ αποφύγεις, ετοιμάσου να σηκώσεις το καλό που πέτυχες, και που είναι τέτοιο βαρίδι αγνώριστο, τόσο κακότροπο καλό, ώστε μια μέρα είναι μονάχα ένα κακό κακότροπο. 
Συμφιλιώσου με το κακό σου, γιατί έτσι γλυκαίνει. Και το καλό είναι ολόκληρο καλό, μόνο γιατί δεν το γνώρισες ακόμα...

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Οι Αμυγδαλιές ανθίζουν Πάντα.

Χθες.
Παρασκευή. Κάτι πεθαίνει Πάντα την Παρασκευή.
Αυτό την κάνει Μεγάλη.
Σκοτεινός ουρανός Πριν.
Και Μετά Ανάσταση.
Σάββατο Μέγα και Κυριακή Κυρίου.
Σήμερα.
Αμυγδαλιές ανθίζουν στον ήλιο.
Ο Σπόρος φυτεύεται για ν ανθίσει Μετά.
Το Άρωμα σκορπίζεται Πολύ.
Σήμερα.
Λουλούδια δάκρυα, χαμόγελα και παιδιά, ανθίζουν.

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Όταν λείπει η Γάτα...Λύκε Λύκε είσαι εδώ;;

Κάτι έσταζα αλλά ΔΕΝ ήταν..γάλα Σάντρα Δαφνή Και δυο γειτονικά ..ποντίκια συμμάχησαν σήμερα το πρωί επειδή έλειπε η..Γάτα! 
Ενώ το ένα έριχνε νερά...πιο πολλά από το να πλένεις δόντια...και έτρεχαν κρουνοί από το μπαλκόνι, το άλλο κρατούσε ..τσίλιες! Και φώναξε: Η Γάτα είναι εδώ!
Οπότε το νοικοκυρεμένο ποντικάκι μάζεψε άρον άρον τα νερά.
Άρτι αφιχθείσα η Γάτα, εσιώπησε, καθώς, έγκλημα χωρίς ίχνη δεν είναι έγκλημα...
Εκτός αν προλάβει κάποιος να εντοπίσει τα βρεγμένα τα νερά..
Οσονούπω εστέγνωσαν.
Κι ούτε από ζάχαρη είμαστε, ούτε από αλάτι.
Συμπέρασμα και ηθικόν δίδαγμα: 
Νερά που τρέξανε, πίσω δεν τα μαζεύεις!
Και: Αφ ότου τελείωσε η αντραγαθία, έχει παρέλθει το..αυτόφωρο! 
Και Είμαστε αχτύπητο δίδυμο στην ..αντικατασκοπεία Σάντρα!
Κι ούτε που σημαίνει αυτό πως το ποντικογατοανάγνωσμα δεν απευθύνεται και σ άλλους παραλήπτες..
Κρυφτό παίζεται ενίοτε από πολλούς παίκτες.
Πολλά δε παραμύθια μιλούν για απίθανα σκεπτόμενα ζωάκια, και τι ακριβώς κάνουν τα ποντίκια όταν η Γάτα λείπε, και :
Λύκε, λύκε είσαι εδώ;

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

"Φιλικά...."

Είπε η Χριστίνα:
"Εκεί που χαλάρωνα, εκεί που επιτέλους μετά από μια δουλειά νοσηλευτικής επώδυνης πράξης, κι αγωνιώδους ταλαιπωρίας, εν μέσω αγωνίας και αγώνα για τη ζωή των άλλων,
"Εκεί που είχε μόλις τελειώσει, ένα ατελείωτο ωράριο με πρησμένες φλέβες, πρησμένα άυπνα μάτια, πρησμένα πόδια ορθοστασίας,
"Εκεί που χαλάρωνα στο μετά της προσπάθειας, στο μετά του ωραρίου, στο πριν της τελικής πτώσης, να πάρω ένα υπνάκο δευτερολέπτου αναζωογόνησης, να πάρω ανάσα και  καφέ,  να πάρω μια λεμονάδα παγωμένη,
"Να πάρω κάτι δροσερό τέλος πάντων..
"Ακούω ανελέητα, στο άσχετο και στο "φιλικό": "Να μου έπαιρνες και μια πίεση με την ευκαιρία; Σου έχω κανονίσει  νοσηλεία τυχερούλα"
"Εκεί που αδυνατούσα να σκεφτώ, και να συνειδητοποιήσω τί ακριβώς μου συμβαίνει και δεν απεκδύομαι του ρόλου μου ποτέ",
είπε η Χριστίνα απεγνωσμένη,
"Εκεί που οι άλλοι νομίζουν πως διασκεδάζω στον ελεύθερο χρόνο μου κάνοντας νοσηλεία, και πως όταν κοιμάμαι θερμομετρώ από.. ευχαρίστηση,"
"Εκεί που είναι ανάγκη να νοιώσω λίγο άνθρωπος κι όχι μηχανή υπό πίεση, εκεί που πάω να περάσω μια ώρα στο ρεπό μου, να περάσω κολυμπώντας από δίπλα, ακούω και πάλι "φιλικά" κι αδυσώπητα: "Μήπως επί τη ευκαιρία να περάσεις κι ένα καθετήρα"; τώρα, έτσι και ως έτυχε- που δεν έτυχε...
"Ξαφνικά πήρα και τη βελόνα ως όφειλα, πήρα και τη σύριγγα που όφειλε, και πού σε πονεί και που σε σφάζει",
είπε η Χριστίνα κι άστραψε το μάτι της σαν να την έτσουξε οινόπνευμα..

Πολλά είπε η Χριστίνα με αγανάκτηση δικαία σήμερα επτά η ώρα το πρωί λίγο μετά από ένα νυχτέρι και λίγο πρίν από το επόμενο επώδυνο ωράριο, όπου ανάμεσά στα δύο, ότι άλλο κι αν κάνει, απαιτείται και ως ρεπό, παντός καιρού, συνεχώς και αδιαλείπτως,  να συνεχίζει το ...ωράριο της, φιλικά..
"Μα πως; δεν είναι αυτό που περιμένετε; Να έχω τα χάπια στο μανίκι για κάθε περίσταση; Και το λαγό μες το καπέλο άμα τη εμφανίσει;
"Κι όπου βρείτε ελεύθερο παπά να θάψετε πεντέξι, κι όπου νοσηλεύτρια σε burn out , να βάζει καθετήρα ασχέτως αν είναι με το μαγιό ή με στολή ορειβασίας;"

"Διότι στον ελεύθερό μου χρόνο λέω να γίνω ατμομηχανή! Ή αλλιώς, το τραίνο που σφυρίζει τρείς φορές, πριν φύγει."
Έφυγε!




Απαραίτητη σημείωση:

Οποιαδήποτε  ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις δεν είναι συμπτωματική. 
Η ιστορία είναι απολύτως πραγματική, 
 αλλά οι εικόνες είναι από
 www. liveinternet.ru
Το ύφος όμως είναι της Χριστίνας και κάθε Χριστίνας σε burn out,